Friday, August 4, 2017

நம் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு அடையாளம் தேவைப்படுகிறது. மற்றவர்களை விட தனித்துத் தெரிய வேண்டும் என்ற ஆசை இருக்கிறது. வயது அதிகமாக ஆக, வாழ்வின்  நிதர்சனங்கள் புரிய புரிய கதாநாயக ஆசைகள் குறைந்து, இந்த மாபெரும் மனிதக் கூட்டத்தில் ஒருவனாய் பிழைத்தாலே போதுமென்ற எண்ணத்தில் மூழ்கி போகிறோம். அந்த ஆசையை அணைய விடாமல், கூட்டத்தோடு முட்டி மோதி மேலேறும் சிலர் தான் 'ஆயிரத்தில் ஒருவன்' ஆகின்றனர்.  அப்படி ஆக, நாம் மற்ற எல்லோரையும் விட சிறப்பாக இருக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை. நேற்றை விட இன்று நாம் சிறப்பாக இருந்தாலே முடியும் என்னும் நல்ல கருத்தை 'நார்மலாக' சொல்லி இருக்கிறது 'கூட்டத்தில் ஒருவன்'.

நடுவில் பிறந்ததால், இட்லியிலிருந்து படிக்கும் புத்தகம் வரை புதிதாக கிடைக்காமல், சராசரி என்பதால் பள்ளியிலும் எந்த அடையாளமும் இல்லாத சராசரி மனிதனாக அசோக் செல்வன். SETC போல மெதுவாக செல்லும் வாழ்வின் குறுக்கே மல்டி ஆக்சில் போல எதிலும் வேகமாக முன்னே செல்லும் ப்ரியா ஆனந்த் வர, காதல் ஏற்படுகிறது. காதலுக்காக எதையாவது சாதிக்க வேண்டுமென்று துடிக்கும் அசோக், அவருக்கு உதவ நல்ல மனம் கொண்ட 'தாதா' சமுத்திரக்கனி, நண்பனுக்காக எல்லாமே செய்யும் பாலசரவணன் எல்லோரும் சேர, இறுதியில் ஆயிரத்தில் ஒருவனாக  ஆனாரா என்பது தான்  கதை. அசோக் செல்வன், கதாப்பாத்திரத்துக்கு ஏற்ப, உடலைக் குறுக்கி, கூச்சம் காட்டி நன்றாக நடித்திருக்கிறார். முதலில் அவர் இந்த கதாபாத்திரத்துக்கு அந்நியமாகத் தெரிந்தாலும் தன் உழைப்பால்  கதாபாத்திரமாக மாறிவிடுகிறார். பிரியா ஆனந்த், பொலிவாக இருக்கிறார். அளவாக நடித்திருக்கிறார். பாலசரவணன், கம்மியான 'கவுண்டர்கள்' (counter)  என்றாலும்  கடுப்பாகாதபடி சிரிக்க  வைத்திருக்கிறார். சமுத்திரக்கனி, தனக்கு வழக்கமான நல்ல 'தாதா'வாக மிக சுலபமாக நடித்திருக்கிறார்.

உண்மை கலந்து நன்மை சொல்லும் கதையைத் தன் முதல் படமாய் தந்திருக்கிறார் இயக்குனர் ஞானவேல். அசோக் செல்வனின் கதாபாத்திரத்தில் காட்டிய ஆழத்தையும் விவரணையையும் மற்ற கதாப்பாத்திரங்களிலும் காட்சிகளிலும்  காட்டியிருக்கலாம். சமுத்திரக்கனி சம்மந்தப்பட்ட 'ட்விஸ்ட்'டை இன்னும் சற்று பலமாக வடிவமைத்திருக்கலாம். எந்த பெரிய குறையும் இல்லாத படத்தில், படம்  ஏற்படுத்தும்  அழுத்தமும் தாக்கமும் குறைவாக இருப்பதே குறை. கல்லூரி காட்சிகள் சற்று அழுத்தமாக அமைந்திருக்கலாம்.  நல்ல இடத்தில் முடியவேண்டிய படத்தில், சொறுகப்பட்டிருக்கிறது அந்த 'சுப'முடிவு.

லியோ ஜான்பால் படத்தொகுப்பில், சில இடங்களில் சரியான இடங்களில் வெட்டப்படாமல் துருத்துகிறது. பள்ளியில் மிஸ்ஸுக்கு சாக்லேட் குடுக்கும் காட்சி, லைப்ரரியனின் அறையில் அமர்ந்து HOD பேசும் காட்சி ஆகியவை உதாரணங்கள். வர்மாவின் ஒளிப்பதிவு செம்மை. இன்னொரு சிறிய  கேமராவில் எடுக்கப்பட்ட காட்சியும் படத்தின் தரத்திலேயே ஒளிப்பதிவு செய்யப்பட்டு, படத்தொகுப்பும் செய்யப்பட்டு காட்டப்படுகிறது. பல படங்களிலும் நிகழ்கிறது இந்த தவறு. நிவாஸ் பிரசன்னாவின் பின்னணி இசை சிறப்பு. 'ஏண்டா இப்படி' பாடல் படத்தின் மையத்தை சிறப்பாக ரசிக்கும்படி ஒலித்துள்ளது. அதற்கு SPB குரலைப் பயன்படுத்தியது மிகச் சிறந்த தேர்வு.

நல்ல கருத்து,  நாகரீகமான படம்!

0 comments :

Post a Comment

 
Toggle Footer